Laseroterapia z zastosowaniem lasera CO2

Laser CO2 to doskonałe narzędzie chirurgiczne znajdujące zastosowanie w wielu dziedzinach medycyny. Dzięki wysokiej mocy i wszechstronności może być wykorzystywany w leczeniu wielu zmian zlokalizowanych na skórze jak również w terapii zmian naczyniowych czy też dermabrazji laserowej. Ogromną zaletą jest bezkontaktowa praca lasera gwarantująca całkowitą czystość pola operacyjnego. Bardzo ważna jest także istotna redukcja krwawienia oraz natychmiastowa koagulacja. Dzięki tym zaletom zabiegi są precyzyjniejsze, okres rekonwalescencji jest skrócony do minimum, a proces gojenia jest niemal bezbliznowy.
W medycynie laser CO2 wykorzystywany jest od 1964 roku, ma on najszersze wskazania do stosowania w praktyce dermatochirurgicznej. Laser emituje wiązkę niewidzialnego dla oka światła o długości fali 10 600 nm, która pochłaniana jest przez wewnątrz- i zewnątrzkomórkową wodę. Kiedy energia lasera jest absorbowana przez uwodnioną tkankę, dochodzi do jej odparowania i wytworzenia w tym miejscu strefy koagulacji, dzięki czemu w trakcie zabiegu nie występuje krwawienie. Wielkość obszaru koagulacji zależy od czasu trwania pojedynczego impulsu lasera i jest ona minimalna przy czasie krótszym niż 1 milisekunda. Dzięki temu nie występuje uszkodzenie termiczne otaczających tkanek.
Wskazania do zabiegu:

* włókniaki,
* naczyniaki rubinowe,
* brodawki wirusowe (“kurzajki”),
* brodawki narządów płciowych (kłykciny kończyste),
* niektóre znamiona barwnikowe (tzw. pieprzyki),
* tatuaże,
* niektóre blizny,
* inne narośla skórne;

Przeciwwskazania do zabiegu:

* aktywna infekcja w obrębie leczonej zmiany (bakteryjna lub wirusowa, np. opryszczka),
* skłonność do keloidów lub blizn przerosłych (aczkolwiek laserem CO2 mogą być też leczone blizny);

Etapy zabiegu:

1. Znieczulenie – miejscowe podanie śródskórne lub podskórne preparatu znieczulającego. Jest to najmniej przyjemny etap zabiegu, szczególnie gdy zmiany chorobowe lokalizują się w miejscach dobrze unerwionych (ręce, stopy, okolice płciowe). W przypadku bardzo powierzchownych nielicznych zmian (np. brodawki płaskie, naczyniaczki rubinowe) nie jest konieczne – wówczas w trakcie zabiegu odczuwa się ciepło i delikatne pieczenie.

2. Odparowanie wiązką światła laserowego - w zależności od głębokości i wielkości zmiany chorobowej może być wykonywane przy użyciu różnych trybów pracy lasera. W zetknięciu z uwodnioną tkanką chorobową dochodzi do jej bezkrwawego odparowania. Miejsce po odparowaniu następnego dnia pokrywa się powierzchownym brązowym strupkiem.

3. Gojenie i pielęgnacja domowa – ranki po zabiegu można myć wodą z mydłem, powinno się także dezynfekować je preparatem spirytusowym. W przypadku większych ran zaleca się zakładanie plastra z opatrunkiem przepuszczającym do niej powietrze. Jeśli jest taka konieczność, powierzchowne strupki na twarzy i szyi można pokryć makijażem. Proces gojenia trwa od kilku dni do 3-4 tygodni.

Bezpośrednio po wygojeniu ranek nie należy opalać w tych miejscach skóry ze względu na ryzyko przebarwień świeżo utworzonego naskórka.

Zalety laseroterapii CO2:

1. Zabieg prosty, krótki, bezbolesny, z reguły jednorazowy.
2. Brak uszkodzenia otaczających tkanek.
3. Niekłopotliwy proces gojenia – zabieg nie wyłącza z życia towarzyskiego i zawodowego, nie trzeba nosić opatrunku, można się myć i używać kosmetyków.
4. Dobry efekt kosmetyczny.
5. Brak możliwości zakażenia żółtaczką i wirusem HIV – zabieg wykonywany metodą bezkontaktową.
6. Wysoka skuteczność terapeutyczna
7. Relatywnie niski koszt zabiegu.